ادغام پژو و سیتروئن که در سال ۱۹۷۶ و با تشکیل گروه PSA Peugeot Citroën صورت گرفت، یکی از مهمترین تحولات صنعت خودروسازی اروپا در نیمه دوم قرن بیستم به شمار میآید. این ادغام در دورهای اتفاق افتاد که بازار جهانی خودرو به سرعت در حال رقابتیتر شدن بود و شرکتهای اروپایی با فشار شدید تولیدکنندگان ژاپنی و آمریکایی روبهرو بودند. در چنین شرایطی، دو برند قدیمی و ریشهدار فرانسوی تصمیم گرفتند برای افزایش قدرت رقابت، کاهش هزینهها و توسعه فناوریهای مشترک، در قالب یک گروه واحد فعالیت کنند.
ترکیب پژو با سابقه تولید خودروهای خانوادگی و اقتصادی، و سیتروئن با رویکرد نوآورانه و طراحیهای متفاوت، به PSA هویت تازهای بخشید. این ادغام باعث شد دو شرکت بتوانند از پلتفرمهای مشترک، خطوط تولید یکپارچه و زنجیره تأمین هماهنگ استفاده کنند و در نتیجه هزینه تحقیقوتوسعه و تولید را کاهش دهند. در دهههای بعد، بسیاری از محصولات این دو برند بر پایه فناوریهای مشترک ساخته شد؛ اما همچنان هویت مستقل هر برند در طراحی، شخصیت محصول و ارتباط با مشتری حفظ شد.
با وجود مزایای فراوان، PSA با چالشهایی نیز مواجه بود؛ از بحران مالی سالهای ۲۰۱2–۲۰۰۸ گرفته تا تغییرات بزرگ بازار اروپا و افزایش تقاضا برای خودروهای کممصرف و برقی. با این حال، گروه پژو–سیتروئن توانست با اصلاح ساختار، همکاری با شرکتهای خارجی و سرمایهگذاری در تکنولوژیهای نو، موقعیت خود را دوباره تثبیت کند.
در نهایت، مسیر تکامل PSA در سال ۲۰۲۱ به ادغام بزرگتری منجر شد؛ یعنی تشکیل گروه استلانتیس (Stellantis) از پیوند PSA با فیات–کرایسلر. اما نقطه آغاز این تاریخ طولانی، همان ادغام اولیه پژو و سیتروئن بود که نهتنها سرنوشت دو برند فرانسوی را تغییر داد، بلکه یکی از مهمترین نمونههای موفق ادغام در صنعت خودروسازی جهان به حساب میآید.